فهيم سنجابى ، فتح اللّه ميرزا فتح اللّه فهيم سنجابى ، در حدود سال 1315 قمرى در دهكدهء زالواب ، از قراى بخش سنجابى كرمانشاه ، متولد شد . در كودكى براثر ابتلا به آبله بينايى خود را از دست داد ، ولى هوش فوق‌العاده ، جبران اين كمبود را كرد . طبعى روان ، هوشى سرشار و حافظه‌اى قوى داشت . بذله‌گو و شيرين‌سخن بود . پس از نابينا شدن ، پدر و مادرش نيز درگذشتند و سرپرستى وى را يكى از رؤساى خيّر سنجابى به نام خدا مروت خان برعهده گرفت . فهيم به تشويق او داستانها و حكايات فارسى و كردى را حفظ كرد . داستانهايى چون امير ارسلان ، اسكندرنامه ، شاهنامه و امثال آن و همچنين كتب كردى چون : شيرين و فرهاد ملا ولد خان گوران ، هفت لشكر ملا الماس كنوله‌اى ، و خسرو و شيرين خاناى قبادى . فهيم اشعار زيادى سرود و اولين اثر او كتابى به كردى منظوم مربوط به داستانهاى حماسى و ايلى سنجابى ، شامل 12 هزار بيت بود . در سال 1319 خورشيدى در قريهء زالواب سنجابى ، وفات يافت . شعر زير نمونه‌اى از سروده‌هاى اوست : نخستين به نام خداوند پاك * خداوند پروين و بهرام و خاك خداوند جان و جهان و سپهر * خداوند صاحب فرو قهر و مهر درى را به حكمت ببندد خدا * به درهاى ديگر شود رهنما گناهم ببخش اى شه دادگر * ز چون و چرا گفتنم در گذر